In Day 50, A Synopsis of the Situation in Kobane


Mutlu Civiroglu

According to military, political and civilian sources in Kobane, in the day 50 of the resistance,  YPG has been gaining a momentum after successfully repelling strong ISIS attacks in eastern front which aimed at seizing the border crossing. Despite excessive man power and close combat in eastern front, YPG forces did not allow ISIS to advance.

With recent offensive in eastern front, ISIS hoped to seize the border gate to Turkey to totally suffocate the city and force YPG to surrender. Senior YPG sources report ISIS resorted to more than 20 car bombs in recent days, and all of these attacks were thwarted successfully with only some light YPG injuries.

One other reason for the recent ISIS attack on east was to prevent arrival of the Iraqi Kurdish peshmergas and heavy weaponry they brought along. As of November 3, the situation in eastern front is stable and ISIS members were further driven out from the border area. Kobane sources report that the failure of recent ISIS push caused demoralization of ISIS, and killing of 3 princes in last 48 further even worsened the situation on the ground.

On Sunday night clashes continued in East and South with some YPG advance reported. In Western front Kurdish peshermergas first time actively involved in a major assault. In this front YPG, “Euphrates Volcano” and Peshmerga forces carry out attack against ISIS positions in Abrus, Albalur and Minaz villages.

YPG Kobane

One other note is that US led coalition airstrikes have been playing a major role in destroying heavy ISIS weaponry which caused serious damages and destroyed many houses in the city. Sources in Kobane add that ISIS shelling decreased thanks to successful airstrikes.

However, it is still too early to conclude that the danger is over and ISIS is defeated. It is not secret that ISIS has made Kobane a matter of honor and will not give up easily. Therefore, despite recent major setbacks, ISIS forces in Kobane still receive reinforcements from Raqqa and surrounding cities, and some field commanders were replaced with new ones.

It is also reported that the arrival of peshmergas has brought a positive atmosphere for the Kurds and considerably lifted the spirit of YPG fighters on the frontline as well as the civilians in the city.


If you want my participation to a show, interview me or get a quote on Kobane and other Kurdish related issues, please contact me at

You can follow me on Twitter for latest updates from Kobani

Premier of Kobane Anwar Moslem: The Fall of Kobane Would Be the Fall of Humanity


Anwar Moslem on the right with dark shirt

In an exclusive interview conducted on Wednesday, Ovober 8, 20014, the Premier of local Kurdish Kobane Canton administration Anwar Moslem provides important update about Kobane and ongoing ISIS attacks against the city.

Mutlu Civiroglu


Mr. Moslem, what’s the current situation in Kobane?

ISIS hasn’t withdrawn yet. ISIS is still in the eastern, southeastern and southern [parts of the town. They are a little away from the western section. Clashes continue so far. Fierce ffightings are taking place. They aim for a massacre. There are thousands of civilians here; children, women and elderly. As the resistance is in its 24th day, they want to crush it spitefully with all the civilians as well. The fact is there is heroic resistance here by Kurdish Protection Units (YPG). American and coalition air strikes are very welcome here by our forces and the Canton administration.

Tell me about the civilians inside Kobane. There are reports that all civilians left the city?

Claims that there are no civilians in Kobane are false. Nobody can, nobody dares to get out of their homes as there are fierce clashes and flying bullets everywhere. There are thousands of civilians under the ISIS threat. Some are here in the city; some others are close to the border. Their situation is getting worse and dangerous. Some media say Kobane is empty. It’s not true. There are civilians even in the villages ISIS has overrun. Their situation too is dangerous. I repeat that there are civilians in the town. I can’t give you an exact number, but there are thousands of civilians here. If the media wants we can provide pictures and interviews with civilians. Our main purpose in calling the international community is protecting these civilians, children and women.

American and coalition air strikes have had effective results in the last two days. When jets strike civilians in the city cheer up. They salute American jets. Defense Ministry of the Kobane administration said, in a statement, that our YPG forces and the coalition partners can root out ISIS from the Middle East.

You mentioned airstrikes. How effective are today’s air strikes?

They are effective today as well. But we cannot know how much exactly. As the fighting rages on we can’t determine the effect. We are in touch with our forces who witness air strikes. But they are usually busy in fighting ISIS militants. We don’t want to keep them busy, so we avoid calling them frequently.

The jets carry out a good mission, especially for the well-being of civilians. That’s why the continuation of air strikes in Kobane against ISIS is important. The destruction of ISIS’s tanks, Humvees and other heavy vehicles is of utmost importance. Today they carried out a car bomb attack. That’s why American, British, French and all other coalition partner’s jets should continue targeting ISIS in Kobane Canton. ISIS receives reinforcement from Tal Abyad and Raqqah. The coalition partners should be tracking them better. They must stop them. So that we can finish them off inside Kobane and save the civilians.

Some media reports claim these airstrikes are useless. Are they?

No, they are pretty effective in last two days. As the head of the Canton Administration, I recognize the fact that they are helpful and effective. ISIS militants are using artillery they brought from Mosul, and it is used against the civilians as well. So why should the coalition stop the bombardment? The coalition is saving these civilians and the canton. So be it known by all sides that YPG on the ground with the American and coalition jets overhead can fight ISIS off.

Is YPG capable of expelling ISIS from Kobane?

Yes, as long as their artillery, vehicles and tanks are destroyed, new reinforcements are cut off; we don’t have anti-tank weaponry by the way, our forces can finish them off. YPG has promised to annihilate those thugs.

What about YPG loses and injuries? How many ISIS fighters were killed?

YPG and Women’s Defense Units (YPJ) are the sons and daughters of this people. Most of these fighters are in their twenties. They fight against ISIS looters, thieves whose aim is destruction.


Arin Mirkan

ISIS commits inhuman actions; they behead even our girls. YPG and YPJ are fighting against such a cruel terrorist group.

A young Kurdish woman Arin Mirkan who was a YPJ commander chose to detonate herself among a group of ISIS members. Rather than surrendering to ISIS, she chose sacrificing her life such in such heroic way.

But, we are hopeful that our forces with the help of the coalition partners can fight ISIS till they are annihilated, and we can rebuild peace and stability once more.

What about the reaction of people around the globe to your case? American people are deeply concerned that the Kobane will fall. Similarly people in other corner of the world have similar concerns for you.


The memory of 9/11 is with us. We especially want to reach out to the American people and their government. We know their suffering too. We remember terrorist attacks against civilians in Spain, France and elsewhere. We are aware of what happened innocent journalists and aid workers at terrorists’ hands.

We, as the administration of Kobane Canton, call upon all sides to challenge the threat together as to create security. We believe in support of the American people and people all over the world.

I would like to tank all human rights defenders in becoming a voice for the voiceless Kobane. I am very grateful on behalf of the people of Kobane. I want everyone to know that fall of Kobane would be the fall of humanity. I therefore appeal everyone to stand up for Kobane and stand with us in these very difficult days.



If you want my participation to a show, interview me or get a quote on Kobane and other Kurdish related issues, please contact me at

You can follow me on Twitter for latest updates from Kobani


This interview was translated from Kurdish into English by Ê Din

For the Attention of the UN Humanitarian Aid Representatives in Syria

We, the Commission of Humanitarian Relief and Support in the Democratic Autonomous Administration of the Kurdish Cantons (Jazira, Kobane and Efrin), welcome UN Security Council Resolution 2139 to boost humanitarian aid access in Syria.


We hereby commit to facilitate the implementation of the Resolution 2139 and the 2 October 2013 statement by the President of the Security Council (S/PRST/2013/15) including through facilitating the expansion of humanitarian relief operations, in accordance with applicable provisions of international humanitarian law and the UN guiding principles of humanitarian emergency assistance.


The autonomous region of Rojava (Western Kurdistan/North of Syria) is controlled and administered by multi-ethnic regional communities in a transparent, democratic and nonpartisan fashion. The region has been deprived of international humanitarian aid due to the siege imposed by the regime and armed extremists groups. Local communities organized themselves and established their institutions and councils in order to administer their own socio-economic and political affairs and to protect their territory from the repercussions of the ongoing brutal sectarian civil war.

The Rojava region has been relatively safe and has successfully managed to become a safe haven for internally displaced Syrians. The Autonomous Administration has established the Commission of Humanitarian Relief and Support in co-operation with the Kurdish Red Crescent (Heyva Sor a Kurd), a regional humanitarian NGO serving local communities with limited resources.

The Autonomous Administration in the three Kurdish Cantons will take appropriate steps to ensure the safety and security of United Nations personnel, those of its specialized agencies, and all other personnel engaged in humanitarian relief activities, without prejudice to their freedom of movement and access and to assure the delivery of relief to all persons in need.  The Administration is also very keen and willing to co-operate with the UN aid representatives and personnel by ensuring the accessibility of border crossings.

We would like to suggest that the Commission of Humanitarian Relief and Support of the Autonomous Administration nominate Mrs. Senam Mohamed as focal point for coordination with the United Nations to facilitate the fair distribution of aid under the direct supervision of the UN representatives and monitored by UN officials.

Mrs. Mohamed is the Co-chair of People’s Council of Western Kurdistan and her contact details are:

Phone: +32 489 91 79 05

Finally, we welcome the UN resolution and are willing to co-operate with you in order to deliver humanitarian supports to local communities.

We look forward to hearing from you.

Yours faithfully,

On behalf of the Democratic Autonomous Administration in Rojava

Alan Semo


Phone: +447809687097

HRW’ye Göre Rojava’nın Başarıları ve Açmazları

ImageSuriye’de Kürtlerin özerk yönetim ilan ettiği Rojava’yı ilk kez ziyaret eden İnsan Hakları İzleme Örgütü (HRW), bölgeyi ‘ülkenin en güvenli ve istikrarlı yeri’ diye tanımlarken Demokratik Birlik Partisi (PYD) ve Demokratik Toplum Hareketi (TEV-DEM) liderliğindeki Kürtlerin silahlı bir güçten iktidara geçmenin zorluklarını yaşadığını not etti.

HRW yetkilisi Fred Abrahams, geziyle ilgili Radikal’in sorularını yanıtladı.

Ziyaretinizin amacı neydi?

Rojava ya yaptığımız gezinin amacı bölgedeki durumu anlayabilmek ve orayı yeterince tanıyabilmekti. Her ne kadar daha önce Esad rejiminin egemenliği altında yasayan Kürtler hakkında araştırmamız olduysa da, özellikle 2004 ve 2005’teki kırılmalar, kovuşturmalar ve yapılan ayırımcılıklar hakkındaki raporların dışında daha önce hiç bölgede bulunmamıştık. Bu bölgeye yaptığımız ilk geziydi ve bölgedeki yaşananların, çatışmaların hızına yetişmemiz için gerekliydi. Bu yüzden biz bu geziyi bütün gelişmeleri sahada görebilmek ve sizin de haberdar olduğunuz gibi Rojava’da yerel yönetimleri oluşturan aktörlerle temas kurabileceğimiz bir fırsat olarak gördük. Rojava’da, bildiğiniz gibi, de facto bir yönetim oluşturmayı basarmış olan bir yapı var. Bu yönetim, askeri anlamda Kürt Halk Savunma Güçleri yani YPG ile siyasal anlamda ise Demokratik Birlik Partisi, PYD.

Böyle bir gerçeklik karşısında biz kendilerine şu mesajı vermek istedik; siz bir yönetim oluşturduğunuz vakit, bu de facto bir yönetim bile olsa, beraberinde legal sorumlulukları da getirir. Örneğin, uymakla yükümlü olduğunuz uluslararası insan hakları normları var. Bizler var olan şartları incelemek, oradaki yönetimin bu konularda ne durumda olduğunu görmek ve kendilerine bu uluslararası normlara uymanın gerekliliğini anlatmak için oraya gittik. Ayrıca, yetkilileri bu konularda nasıl geliştirebileceğimizi de konuştuk.

Peki, siz Rojava’daki yönetimin faaliyetlerini nasıl buldunuz?
Bu konuyla ilgili çok detaylı bir rapor hazırlamakta olduğumuzu belirteyim öncelikle. Genel olarak söylemeliyim ki hem olumlu hem olumsuz izlenimlerimiz var. Fakat bütün bunlardan önce en sevindirici olan şey Suriye’nin geri kalan kesimlerine göre bu bölgenin daha güvenli oluşu. Burada güvenliğin çok iyi olduğu anlamı çıkmasın ancak diğer kesimlere göre burası daha güvenli ve istikrarlı. Tabii ki sınırda bomba yüklü araçlarla yapılan saldırılar, şiddet olayları ve çatışmalar halen devam ediyor ancak korkunç bir durumun hükmettiği diğer parçalarla karşılaştırıldığında buranın güvenli ve istikrarlı olduğu açık.

İnsan hakları ile ilgili durumu ele aldığımızda bu alanda bazı sıkıntıların olduğunu gördük ve bunları direkt olarak oradaki yetkililerle konuştuk. Bu sorunlar arasında siyasal çoğulculuk, ifade özgürlüğüne saygı ve siyasi faaliyet özgürlüğü konuları bulunuyor. Bence PYD ve Demokratik Toplum Hareketi’nin (TEV-DEM) en çok zorlanacakları nokta, bir muhalefet partisinden, bir silahlı direniş grubundan, bütün vatandaşları ve bölgede yaşayan bütün kesimleri temsil edecekleri bir hükümete dönüşmeleri sureci olacaktır. Bu şu anlama geliyor; bütün görüşlere saygı, siyasal faaliyetlere izin verme ve farklı düşünen medya kuruluşlarına izin verme gerekliliği. Yani kurumların özgürlüğü.

Bu noktalarda sıkıntıların olduğunu görüyoruz. Farklı siyasal faaliyetlere karşı bir tahammülsüzlük olduğunu söyleyebilirim. Ama bazı gelişmelerin olduğunu da belirtmek lazım. Biz, öte yandan sadece Cizire bölgesinde de bulunabildik çünkü güvenlikle ilgili sebeplerden ötürü Kobane ve Afrin’e gidemedik. Cizire’de siyasi tutukluluk ile ilgili herhangi bir şikâyet veya rapor yoktu. Bu çok iyi bir şey ve bu bence bu bir ilerleme göstergesidir. Son Erbil Anlaşması’ndan sonra salıvermeler yaşanmış. Ancak Afrin’de bazı tutuklulukların olabileceğine dair duyumlarımız oldu. Öte yandan bazı şeyleri birbirinden ayırmak oldukça zor. Şöyle ki; bir kişinin Suriye Kürdistan Demokratik Partisi (PDKS) ya da Suriye Kürdistan Birlik Partisi (Yekiti) üyesi olması onun siyasi tutuklu olacağı anlamına gelmiyor.

Bölgedeki bazı siyasetçiler ve yetkililerle yaptığımız görüşmelerde “Adli sebeplerden dolayı tutuklanan insanlar hemen olaya siyasi bir boyut kazandırmaya çalışıyorlar” şeklinde iddiaları gündeme getiriliyor. Siz böylesi durumlarla karşılaştınız mı?
Evet haklısınız. Bakın, politik nedenlerden ötürü saldırıya maruz kaldığınızı söyleyip, kamuoyu yaratmak, bunu da siyasi amaçlar için kullanmak çok kolay. Bu yüzden bizler bu tur olayları dikkatlice araştırmalıyız. Yani bir muhalif partiye üye olmanız size yasaları çiğneme hakkı vermez. Burada mesele sizin bir muhalif parti üyesi olmanız değil, yasaların doğru bir şekilde uygulanıp, uygulanmadığı meselesidir.

Örneğin daha iyi anlaşılması için şu örneği vereyim; şimdilerde oradaki yerel makamlar yasaları değiştirmeye çalışıyorlar. “Sosyal Sözleşme” dedikleri ve esasında Suriye yasaları ile diğer bazı ülkelerin yasalarının bir karışımı olan bu anayasa belgesi, gerek yasa uzmanları arasında gerekse avukatlar, hâkimler ve hatta bu yasaların verdiği cezalar sonucunda tutuklananlar arasında ciddi bir kafa karışıklığına yol açmış. Bu büyük bir sorun çünkü eğer yasalar yeterince açık değilse ve net bir biçimde tanımlanmamışsa bu beraberinde kötüye kullanmayı ve keyfiliği getirir. Bence bu büyük bir sorun.

Bizim onlara önerimiz şu oldu; bakın dedik, Suriye yasalarında birçok sorun olduğunu biliyoruz. Uluslararası insan haklarını ihlal eden birçok tarafının olduğunda hemfikiriz. Özellikle Kürtlere karşı ayırımcı bir yapısının olduğunun çok açık olduğunun farkındayız. Ancak siz bu tarz insan haklarına aykırı olan kısımları almak zorunda değilsiniz. Bu kısımları ayıklayabilirsiniz. Çünkü Suriye yasalarının çoğunluğu fena değil. Özellikle normal suçlarla ilgili yasaların hemen hemen %90-95’i iyidir- hırsızlık, hatta cinayet gibi suçları da buna dahil edebiliriz. Bunlar zaten standart yasalar ki yanılmıyorsam Suriye yasaları, Fransız Ceza Yasaları’ndan alınma. Simdi yasal reformlar yapma zamanı değil. Ülke’de savaş hüküm sürüyor, siyasi ortam istikrarsızken, mahkemeler değişiyor, bir de bütün bunların üstüne bir de yeni hukuk sorununu çıkartmak istiyorsunuz. Yasaları ileride değiştirebilirsiniz. Bizce şu an bunun için çok erken.

Peki. Yetkililerin bu söylediklerinize karşı tutumları nasıldı. Önerilerinize açıklar mıydı?
Tepkileri karışıktı, yani hem olumluydu, hem de olumsuz. Bir şekilde önerilerimiz anlaşılır bulundu, ama öte yandan bu projeye katı bir şekilde karşı çıkanlar da oldu. Bu bir ideolojik karşı çıkıştı. Sanırım bu hareketin geleneksel yapısından kaynaklanıyor. Bu daha önce bahsettiğim siyasal bir hareketten, yönetimi elinde tutan bir otoriteye geçiş arasındaki farklılıktan kaynaklanıyor. Yani her ikisinin yapısı farklı. Sanırım insanlar buna hak verecek.

Şunu da belirteyim ki, iki cezaevini ziyaret ettik. Oraların kapılarını bizlere açtıklarından ötürü ve desteklerinden ötürü övgüyü hak ettiklerini düşünüyorum. Genel olarak cezaevlerinin durumu iyiydi. Ama nihayetinde Suriye’deki bir hapishaneden bahsediyoruz. İncelemelerimiz sırasında ciddi bir soruna rastlamadık. Tutuklular iyi muamele gördüklerini söylediler. Kendilerine yeterince yemek verildiğini ve herhangi bir şiddete maruz kalmadıklarını belirttiler. Fakat daha önce tutuklanıp, bırakılan insanlarla görüşmelerimiz sırasında insanların tutuklanırken şiddete maruz kaldıklarını öğrendik. Tabii ki bu yöntem, yani şiddet yöntemiyle suçu itiraf ettirme Suriye’de yaygın bir yöntem ve o bölgeye özgü bir şey değil. Tabii henüz profesyonel bir polis teşkilatının olmamasının bunda etkili olduğunun farkındayım ve onlardan olay yeri inceleme ve forenzik laboratuvarları vb. sahip olmalarını da beklemiyorum.

Ama sonuçta bu yaptıkları illegal. Sorgu sırasında dayak atma “Sosyal Sözleşme”ye, Suriye yasalarına ve de uluslararası standartlara aykırı. Ancak bu tür şeyler oluyor ve biz bu sorunu onlarla konuştuk. Yetkililere direk olarak bu sorunu aktardık ve kendileri de inkâr etmediler zaten. Şu an bir geçiş döneminde olduklarını ve bu tür sorunları aşıp, ortadan kaldıracaklarını söylediler. Tamam, kendilerine hak veriyorum ama bu bir mazeret değil ve biz bu konuda baskı yapıp, düzelmeleri için onları zorlayacağız.

Üzerinde durduğumuz bir diğer mesele de çocuk asker kullanımıydı. Her şeyden önce hem YPG hem de Asayiş (polis) yönetmeliklerinde 18 yaşından küçük çocukların askere alınmaları yasaklıyor.

Bir kaç ay önce Cenevre Konvansiyonu’na imza atmamışlar mıydı?
Hayır. Ancak birkaç şey var. Birincisi, PKK bir yıl önce “Cenevre Çağrısı’”adi verilen kurumla beraber çocuk savaşçı bulundurmayacaklarına dahil açık bir beyanda bulunmuş ve sözleşmeye imza atmıştı. YPG simdi ayni şeyi yapmak için “Cenevre Çağrısı’” ile görüşme halinde. Buna ilaveten, YPG 2013 Aralık ayında bütün üyelerine bir talimat göndererek 18 yaş altı savaşçı alımını yasakladığını bildirdi. Bunların hepsi elbette ki çok olumlu ve memnuniyet verici şeyler. Ancak sorunun halen sürdüğünü de belgelendirdik. Durumun daha iyiye gittiğine inanıyorum ve çocuk savaşçı bulundurmayı sonlandırdıklarını düşünüyorum. Örneğin artık kontrol noktalarında çocuk savaşçılar görmüyorsunuz. Daha önceleri bu kontrol noktalarında 12 yaşında çocuklara bile rastlamak mümkündü. O talimattan sonra bu tür durumların kalmadığını düşünüyoruz ama yine de 16, 17 yaşında çocukların kullanıldığına dair belgeler de mevcut elimizde.

18 yaşından küçük savaşçı bulundurma ile ilgili nasıl bir açıklama getiriyorlar?
Bu çocukların gönüllü olarak katıldıklarını söylüyorlar. Bu çocuklar davalarına katkı sunmak istiyorlar ve eve gitmelerini söylesek de gitmiyorlar diyorlar. Aslında bu söyledikleri doğru. Çocukların birisinin annesi ile konuştuk. Annesi çocuğunu gidip geri getirdiğini, ancak çocuğun tekrar evden kaçıp tekrar katılmış. Çünkü çocuk 17 yaşında olduğunu söylüyormuş ve hareketin pir parçası olmak istiyormuş. Olabilir. Ancak o çocuğun gidip katıldığı grubun komutanı çocuğu kabul etmemeli. 18 altı kimseleri kabul etmemelerine dair emir aldıklarını söylemesi gerekir. Bu çocuklar siyasal çalışmalarda yer alabilirler, medya alanında çalışabilirler, insani projelerde katkı sunabilirler. Ancak 18 yaşının altında herhangi düşmanca bir aktivitenin içinde yer alamazlar. Bu halen bir şekilde problem olmaya devam ediyor. Onların bunu aşabileceğine inanıyoruz çünkü çok iyi organize olmuş bir hareketleri var ve bu sorunu isterlerse kolayca bitirebilirler. Bunu yapmaları gerektiğini düşünüyoruz.

Başka ne tür sorunlar dikkatinizi çekti?
Gözlemlediğimiz iki şey daha vardı. Birincisi terörist grupların, İslamcı grupların saldırıları. Abdülkerim Ömer adlı yerel bir memurun yara almadan kurtulduğu ancak orada bulunan başka birinin hayatını kaybettiği bombalı yüklü araçla bir saldırı vardı. Hayatını kaybeden şahsın ailesi ile tanıştık. Beş çocuk babasıydı ve yanlış zamanda yanlış yerde bulunmuştu. Çok açık ki bu İslamcı gruplar ve terörist gruplar ciddi insan hakları ihlallerinde bulunuyorlar.

İkinci husus ise sınır ihlalleriydi. Yarubiya Sınır Kapısı’nı gördüm. Görünüşe göre geçen hafta Irak ile sınırların açılması konusunda bir anlaşmaya varıldı ki bu çok iyi bir haber . Irak’taki güvenlik meselelerinden ötürü bunun ne kadar hayata geçeceğini tam olarak bilemiyoruz ama göreceğiz. Bu tabi ki olumlu bir durum, ancak insani yardımlar üzerinde nasıl bir etkisinin olacağını göreceğiz. Ve tabi ki, Türkiye ’nin sınırlarını kapalı tuttuğunu biliyoruz. İlginçtir, Türkiye’nin Dirbesiye (Şenyurt) Sınır Kapısı’nı ayda bir açtığını duyduk. Son olarak 5 Şubat’ta bunu yapmışlar ve sınırın öte yakasındaki Kürtler topladıkları yardımları her ay bu kapıdan Rojava’ya gönderiyorlar. Ancak siz de kabul edersiniz ki bu kesinlikle yetersiz.

İnsan Hakları İzleme Örgütü olarak Türkiye Hükümeti’ne sınırı daha sıklıkla açması konusunda bir talebiniz oldu mu?
Tabii ki oldu. Bu işin politik boyutunu anlıyoruz. Ancak sorun şu ki politik tutumlar insanların acı çekmelerine yol açıyor. Sınırlar bu tür insani yardımlar için açılmalı çünkü insanların bu yardımlara ihtiyacı var. İnsanlar açlıktan ölmeseler bile burada çok hayati yiyecek ve ilaç sıkıntısı yaşanıyor. Örneğin, bebek sütü, mama bu ihtiyaçlardan bazıları. Eğer kronik bir hastalığınız, şeker hastalığı mesela, varsa gerçekten başınız dertte demektir. Bu temel ilaçları bulmak çok güç ve Türkiye bunda pay sahibi olmakla suçlanıyor.

Ben geçen Ekim ayında Rojava’daydım ve anlattıklarınıza ben de tanık oldum. Demek ki, oradaki insanlar halen bu sorunları yaşıyorlar?
Evet. Kesinlikle. Ayrıca Fişhabur (Sêmelka) Sınır Kapısı’nda da çok tuhaf bir durum var. Açıkçası Kürdistan Bölgesel Yönetimi’nin (KBY) bu yardımların rahatça geçmesi için daha fazla şey yapabileceğini düşünüyorum. Aynı zamanda bütün bunların çok karmaşık ve kirli politikaların sonucu olduğunu biliyorum. İnsanların bu kadar ihtiyaç duydukları halde gerekli yardımları alamamaları gerçekten utanç verici. Ayrıca, iki yakayı birbirine bağlayan köprünün de zarar verilerek kullanılmaz hale getirildiğini öğrendik. Aslında KRG daha fazla şey yapabilir. Daha fazla yardımın geçişine izin verebilir. Bazı yardımların geçişine izin veriliyor, yani tamamen kapalı değil ancak yetersiz.

KBY’ye de benzeri şekilde daha fazla yardımcı olması noktasında bir çağrınız oldu mu?
Kesinlikle. Bunu zaten söyledik ve ben bazı röportajlarımda da dile getirdim. Bizce Türkiye ve KYB hükümetleri siyaseti bir kenara bırakıp, insanlara yardımcı olmalılar. Sınırları kapatmak var olan durumu daha da kötüleştiriyor.

Bunların dışında insan hakları ile ilgili olması hasebiyle tutukluların hakları ve tutuklama süreci üzerinde yoğunlaşıyoruz. Çok açık olarak gördük ki, tutuklanan kişiler yakalanmaları esnasında avukat edinme şansından mahrum bırakılmışlar. Her zaman hakim karşısına çıkarılmalar da olmamış.

Peki yeterli sayıda avukat var mı?
Bu sorunuzun cevabını bilemiyorum. Ancak şunu kesinlikle söyleyebilirim ki cezaevindeki birçok tutuklunun avukatı olmamış ve buna ödeyecek paraları olmayanlar dahil. Devlet yahut yetkililer bu davalara avukat sağlamalı ancak bu gerçekleşmiyor. Birçok kimse resmi olarak hüküm giymemiş. Onlar bir tür sosyal arabuluculuk sistemi kurmuşlar. Örneğin ben sizi bana ait bir şeyi çalmakla suçlayabilirim ve bu durumda yetkililer aramızda arabulucu olurlar. Bunun sonucunda bir anlaşmaya varabiliriz. Sen çaldığını bana geri verir ve üstüne biraz da para verirsin veya ben seni affedebilirim. Biz bu tür prensiplerin karşısında değiliz. Bu tarz geleneksel ve uzun yıllardır yapıla gelen sorun çözme yöntemlerini memnuniyetle karşılayabiliriz. Ancak bu tür geçici çözümler beraberinde bazı sorunlar da getiriyor. Aile içi şiddet konusunda ne yapabileceksiniz mesela? Bir kadının kocasını şikayet etmesi çok zor ve aile içi arabuluculuk daha da zor. Yani bu yöntem sorunların çözümü noktasında her zaman doğru bir yöntem değil. Bu aynı zamanda bana seni keyfi olarak suçlama sansı verir. Belki seni sevmediğim için haksız yere suçlayabilirim seni! Bu yüzden açık ve anlaşılır olmayan kanunlar karmaşaya ve karışıklığa yol açar ki bence durum biraz da bu.

Genel olarak kadınların durumu nasıldı? Nasıl bir gözleminiz oldu?
Fred Abrahams: Bu soruya verilebilecek en açık cevap tabi ki kadın savaşçılar olgusu ve TEV DEM’in vurgu yaptığı ve uygulamaya çalıştığı cinsel eşitlik projesi. Açıkçası bu çok hoşnut edici ve ferahlatıcı bir konsept ve bölgedeki diğer alanlarda veya devletlerde görülmeyen bir proje. Sanırım bu yansıtıldığı kadar derin bir proje değil. Bir başka deyişle; evet bir kadın ve bir erkekten oluşan eşbaşkanlık sistemi hakim ve kurumlarda kadın kotası yüzde 40 olarak belirlenmiş. Ancak halen karar verici otorite erkek egemen. Ben bir gelişmenin ve ilerlemenin olduğunu inkâr etmiyorum sadece söyledikleri kadar bir kadın erkek eşitliğinin sağlandığını düşünmüyorum.

Genel anlamda kadın hakları meselesine gelince; korkarım bu konuyu irdeleyecek kadar zamanımız olmadı orda. Yani aile içi şiddet, ya da cinsel şiddet gibi konulara eğilecek kadar uzun kalamadık. Dediğim gibi ziyaretimiz beş günlük bir ziyaretti.

Rojava’daki diğer azınlıkların durumu nasıl peki?
Gerçekten güzel bir soru ve bu da bir sonraki gezimiz için belirlemiş olduğumuz bir konu başlığı. Kısaca belirtmek gerekirse, bizim oradaki diğer azınlıkları veya cemaatleri ziyaret etmeye veya durumlarını irdelemeye yeterli zamanımız olmadı. Ancak bunu kesinlikle yapmayı düşünüyoruz. Öte yandan oradaki oluşum diğer grupları ve partileri de yönetime dahil ederek çoğulculuk anlamında güçlü bir irade ortaya koyuyor ve bu açıkçası çok memnuniyet verici. Ancak, biz yine de PYD’nin hakim bir güç olduğu kanaatindeyiz ancak hepsinin üstünde biz PYD’nin bir silahlı muhalif gerilla grubu olmaktan çıkıp bir sistem oluşturan ve yapısal olarak bir yönetici hükümete dönüşümün önemine vurgu yapıyoruz. Bu yeni sistemde herkesin temsil edilmesinin gereğini belirtiyoruz. Tabii bunun zaman alacağının bilincindeyiz.

Bu bahsettiğiniz geçiş surecinde Rojava’daki yönetime yol gösterecek veya onları eğitebilecek kurumlar var mı? Oradaki yapı böylesi bir şeye açık mı?
Ben bu tarz bir çalışma yapan sadece bir grup biliyorum; Kürt Legal Araştırmalar ve Danışmanlık Merkezi (YASA). Kürt avukatlardan oluşan Avrupa merkezli bir organizasyon ve çeşitli konularda legal eğitimler veriyorlar. Anladığım kadarıyla Rojava’daki bu yapı böylesi bir çalışmaya açık ve kendilerini daha fazla geliştirmeyi istiyorlar. Ancak tekrar vurgulamak gerekirse asıl sorun ve beklenti PYD ve YPG’nin bir rahatlık, tolerans ve işbirliği ortamı sağlayıp diğer düşünce ve partilere çalışma alanı verip vermeyecekleri meselesidir. Tabi ki, biz şiddet içermeyen anlayışlara çalışma ortamı sağlanmasından bahsediyoruz ve yukarıda değindiğim hususlar bizce önem arz eden meselelerdir.

Amude olaylarını da incelediğinizi duydum. Doğru mu bu?
Evet doğru. Biz ayrıca Amude’yi de ziyaret ettik ve halen delilleri inceleme aşamasındayız. Aşırı güç kullanımına dair kaygılarımız mevcut, ancak savaşçılara karşı şiddet kullanılıp kullanılmadığından emin olmak için araştırmalarımızı devam ettirmek zorundayız. Asayiş yetkilileri bir savaşçılarının hayatını kaybettiğini söylüyorlar. Diğer tarafın iddiası ise bu kişinin protestolar sırasında değil, Haseke’deki çatışmada hayatını kaybettiğiydi. Sonuçta bunlar sadece iddialar ve bizler araştırmalarımız neticesinde bir sonuca varabileceğiz. Ancak sunu söyleyeyim ki bunun takipçisiyiz ve bu konudaki görüşümüzü bildireceğiz.

Ziyaretiniz Rojava’da demokratik özerklik ilan edilen bir döneme denk geldi. Bu konuda ne söylemek istersiniz?
PYD’nin bu yönetimde güçlü bir rol oynadığını düşünüyorum. Sanırım bunu kimse inkar edemez ve onların bunu inkar edeceğini düşünmüyorum. Yine ana temamıza dönecek olursak bu yapı gerçekten bir yönetime mi dönüşüyor yoksa bir hükümranlık aygıtı mı oluyor? Bu ikisi ayrı şeyler. PYD kuskusuz alandaki en güçlü yapı ve hükümet oluşumunda en güçlü etkiye sahipler.

Son olarak Esad güçlerinin Kamişlo ve çevresindeki yerleşim birimlerindeki varlığı ile ilgili durum nedir? Kamişlo’da bazı giriş ve çıkışların kontrol edildiğini biliyorum. Esad güçlerinin Kürt şehirlerindeki durumunu nasıl gördünüz?
Esad güçleri esas olarak Kamislo’da üç yerde bulunuyor. Birincisi ‘Güvenlik Meydanı’ adı verilen merkez mahallede. Sanırım bu bazı Arap mahallelerini de kapsıyor. İkincisi, Türkiye ile olan sınır kapısı, üçüncüsü de havaalanında. Bir kaç hafta önce Birleşmiş Milletler Dünya Yiyecek Programı bu havaalanı üzerinden insani yardım malzemeleri göndermişti. Yerel yetkililerin bize anlattığına göre, bir gram tahıl ya da pirincin bile Kurt bölgelerine ulaşmamış! Bu yardımlar büyük bir ihtimalle hükümetin denetimindeki bölgelere dağıtıldılar çünkü Kürt Bölgeleri’ne ulaştırılmadığı kesin. Öte yandan Esad güçleri ile Asayiş arasında bir çatışmasızlık anlaşması söz konusu. Sokakta birbirleriyle karşılaşıyorlar ancak iki taraf da çatışmadan kaçınıyor. Her iki kesimde de karşılıklı bir tolerans var ve birbirlerinin varlığına göz yumma konusunda anlaşmış gibiler.

Böyle bir anlaşmanın nedeni ne sizce?
Bana göre su anda birbirleriyle çatışmaları her iki tarafın da çıkarına değil. Böyle bir çatışma ancak iki tarafın ortak düşmanlarının işine yarar. İsim vermek gerekirse İslamcı güçlerin işine yarar. Bu yüzden karşılıklı bir çatışmasızlık anlayışı ve tolerans hakim. Ancak bunun böyle ne kadar devam edeceğini kestirmek güç. Sanırım ortak düşmanları var oldukça ya da siyasi dinamikler değişmedikçe bu durum böyle devam edecek ancak ondan sonra ne olur kestirmek zor. Bu bir soru işareti olarak duruyor.

Biliyorum son soru demiştim ama kısaca İslamcı Cihatçılarından da bahsedebilir misiniz? Onların da karıştığı insan hakları ihlalleri veya savaş suçları tespit ettiniz mi?
Evet. Hem de ilk sırada bu gruplar geliyor. Çünkü onlar ayrımsız bir şiddet uyguluyorlar ve bu çoğu zaman sivillerin ölümüne yol açıyor. Tabii bir de geçmişte sıkça rastlanan sivillerin kaçırılması sorunu vardı ve halen yer yer devam etmekte. Öte yandan ele gecen savaşçılara uygulanan kötü muamele durumu var. Geçenlerde Afrin’de ele geçirilen YPG’li savaşçıların kafalarının kesildiğine dair korkunç haberler gördümi. Bu aşırı bir şiddet ve bir savaş suçu örneği. Savaş esirlerine insanca muamele etmek zorundasınız.

Son olarak Resulayn (Serekaniye) ziyaret edemedik ama orada insanlar hastanelerin yağmalanmasından şikâyet ediyorlar. İslamcı güçler kasabaya hakimken hastanelerdeki medikal gereçleri çalıp götürmüşler. Bu tabi ki ciddi bir ihlal. Orası sivil bir hastaneydi ve insanlar o gereçleri çok güçlükle dışarıdan temin ediyorlardı.

Time for U.S. to Embrace Syria’s Kurds

Mutlu Civiroglu, Special to CNN

Editor’s note: Mutlu Civiroglu is a Washington, DC based-journalist and Kurdish affairs analyst focusing on Syria and Turkey. You can follow him @mutludc. The views expressed are the writer’s own.

The United States has been searching for an ally in Syria since the uprising began in March 2011. But while the exiled opposition coalitions have been dogged by infighting and a lack of real influence inside Syria, and the armed opposition within the country is rife with extremists, Washington has been ignoring a natural and potentially valuable ally: the Kurds.

Kurds administer the most stable, peaceful corner of Syria, and have been open in trying to secure better relations with the West. Yet despite this, there is little to speak of in terms of ties. It is time for Washington to accept that if it wants to eventually see a peaceful, pluralistic Syria, then the Kurds are its best partners moving forward.

Unlike the main opposition coalition, Syrian Kurdish groups are united. Indeed, the two major Kurdish umbrella groups, the People’s Council of Western Kurdistan (PCWK) and the Syrian Kurdish National Council (SKNC), recently announced they had reached agreement on several key issues, including unified Kurdish participation at the Geneva II Conference.

Unfortunately, Washington does not seem interested in Kurdish participation. According to some SKNC leaders, U.S. Ambassador to Syria Robert Ford pressured Kurds to be part of the Syrian National Coalition (SNC) rather than pushing for Kurdish participation in Geneva. “We don’t understand why Ford has such a negative attitude towards Kurdish parties,” SKNC official Ahmed Suleiman reportedly told Voice of America.

But this approach has little chance of success, especially as the SNC has shown little desire to recognize Kurdish demands. In fact, the SNC went as far as to denounce the Kurds’ recent declaration of autonomy: “Its declaration of self-rule amounts to a separatist act shattering any relationship with the Syrian people who are battling to achieve a free, united and independent state, liberated from tyranny and sovereign over all its territory,” the group said.

This failure to recognize Kurdish demands is at the root of much of the Kurdish suspicion of the Arab opposition. True, rather than take on a military equipped with sophisticated weapons and advanced air strike capabilities, Kurds have been trying to protect their homes and build self-government from the bottom up. But just because Kurds don’t want to fight the al-Assad regime on somebody else’s behalf doesn’t mean they are regime collaborators.

The picture is further complicated by the fact that Washington ally Turkey strongly rejects any status for Kurds, and has looked to prevent Kurdish participation in Geneva. These diverging interests between Washington and Ankara surely underscore that it is time for the international community to develop a Kurdish policy of its own.

The reality is that the armed Kurdish People’s Defense Units (YPG) deserves recognition for fighting extremist groups. The YPG claims to have killed almost 3,000 fighters from fundamentalist groups such as al-Nusra and the Islamic State of Iraq and al-Sham, efforts that have also included notable roles for female fighters.

Meanwhile, Syrian Kurdistan is the safest and most stable corner of Syria, and has been a safe haven for those fleeing violence. The Kurdish focus on defending territory from both government brutality and extremist attacks, rather than taking a front and center role in the conflict, has meant that Arab, Assyrian and Chechen neighbors have been able to live relatively peacefully together in Kurdistan.

Against this backdrop, Kurds last month announced an interim administration to fill the vacuum that followed the regime’s 2012 withdrawal from Kurdistan. The administration aims to provide social, economic, educational and health services even as the people of Syrian Kurdistan live under tough conditions imposed by al Qaeda affiliates. There is, for example, a shortage of basics including bread, milk, baby food and medical equipment. A lack of electricity and fuel is making life difficult for locals during the winter, and providing assistance would be a good step for Western capitals to take if they want to boost ties with a population that could provide valuable support for their goals.

The U.S. and its allies would find it in their own interests to stop ignoring the Kurds and instead welcome their participation in Geneva – a conference that ignores Syria’s largest ethnic minority, after all, will not produce any viable solutions.

Kurds across the world have demonstrated their solidarity with Syrian Kurdistan. It is time that Washington joined them.

Time for U.S. to embrace Syria’s Kurds

Syrian Kurds Declare Autonomous Government Ahead of Talks

Kurds in Syria have declared the formation of an autonomous government after saying they had not been invited to Geneva-2 peace talks, Russia Today reported Tuesday.

North and Northeastern Syria will see the installation of a president and 22 ministries.

The decision followed repeated calls and requests from the Kurds to form their own independent delegation at the talks, which began today in Switzerland, one separate from the exiled coalition and other groups.

The pro-Kurdish Democratic Union Party (PYD) earlier stated that it would reject any resolution reached at the talks.

Kurdish anger over exclusion at Geneva spilled over Twitter pages in the past weeks with hundreds of Kurdish activists demanding Kurdish representation at the Geneva conference.

In a recent interview with Ahram Online, Mutlu Civiroglu, a Washington-based journalist and Kurdish affairs analyst said: “Kurds are discontented that conference organizers are trying to leave them out of Geneva II. They want to attend this conference and speak up with their own demands.”

Syrian Alliance Says ‘Yes’ to Geneva 2 but Other Groups Still ‘Sceptical’

Nadeen Shaker , Monday 20 Jan 2014
Ahead of the peace talks on 22 January, Ahram Online’s Nadeen Shaker says the conference will fail to unite all opposition groups, leaving door open for prolonged divisiveness and conflict

An alliance of Syrian opposition forces have decided to take part in internationally-brokered peace talks aimed at ending the Syrian crisis.

The National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces (NCSROF) met in Istanbul on Saturday and voted to attend the peace talks, ending a prolonged debate over the group’s participation that has led to the conference being delayed twice since June.

In May, Russia and the United States announced plans to organize a conference dubbed Geneva-2 that would bring warring sides to the negotiating table and ideally close the lid on a dire situation that has left 130,000 dead in nearly three years. Plans were suspended in June, and again in November.

The current talks are now slated for 22 January and will open in Montreux, Switzerland.

The summit is set to convene despite the risk of angering many opposition members who have either favoured non-participation or claimed misrepresentation. Opaque and contentious, the conference agenda could threaten the very viability of the talks.

Issues of representation

In the weeks leading up to Saturday’s vote in Istanbul, some blocs within the deeply-divided and broader Syrian National Coalition (SNC) vehemently condemned attending the talks.

The Syrian National Council, one of the coalition’s most influential blocs, refused participation on the grounds that “no international power has been willing so far to actively force the Assad regime to stop its barbaric killings of the Syrian People,” SNC member Obeida Nahas told Ahram Online.

Large parts of the opposition are opposed to attending the summits, said Yezid Sayigh, a Syria expert and senior associate at the Carnegie Middle East Centre, in a Skype interview with AO.

Sayigh pointed to rebel groups on the ground like the Islamic Front, which have completely withdrawn their recognition of the opposition coalition.

He added that other groups such as the Kurdish National Council (KNC), the umbrella group of several Kurdish parties, and the Syria-based National Coordination Body for Democratic Change (NCBDC) are not opposed to attending, but do not wish to come under the National Coalition’s umbrella.

The UN along with the two states spearheading the talks — the United States and Russia — have stipulated that the opposition form under or be represented by a single delegation in the talks, thereby partnering internal oppositional groups with the exiled coalition.

In response, the NCBDC withdrew their attendance from the talks on 15 January, according to AFP, citing an imbalanced representation and lack of seriousness.

Syrian Kurds, the biggest ethnic minority in the country, are similarly not allowed to have their own independent delegation.

“The US and the west impose the SNC upon Syrians as their sole representative,” said Mutlu Civiroglu, a Washington-based journalist and Kurdish affairs analyst, speaking with AO for this article.

“The fact that the SNC has been dogged by infighting and a lack of real influence inside Syria is problematic, and will likely not bring any solution to the problems of Syria, including Kurds,” Civiroglu added.

Kurdish discontent has spurred three “Twitterstorms” demanding Kurdish representation at the Geneva conference, Mark Campbell, a pro- Kurdish rights campaigner, said in an email to AO.

He, along with other Kurdish activists and campaigners, began the Twitter hashtag #KurdsToGeneva2 which soon spiralled into an outpouring of Kurdish discontent over why they were not invited and who would be chosen to go to the summit.

Al-Monitor reported that on 18 January, the SNC decided that the only Kurdish representatives at the conference will be members of the Kurdish council’s foreign relations committee. This might exclude key figures like Salih Muslim, leader of the pro-Kurdish Democratic Union Party (PYD). Campbell said that Kurds in north and northeastern Kurdish Syria, an area also known as Rojava, view Muslim as their international leader and representative.

Campbell suggests that the People’s Council of Western Kurdistan (PCWK) as well as the military forces on the ground in Rojava should be added to the non-materialized list of attendees.

Many KNC members are sceptical about the coalition’s sincerity towards pressing ahead with Kurdish demands, the top of which is Kurdish autonomy, Civiroglu adds.

Much like the main opposition, a major Kurdish demand is the stepping down of incumbent Syrian President Bashar Assad. Others include drafting a new constitution based on the principle of ethnic plurality, the abolition of racial laws which target the ethnic group and the advancement of political decentralization and self-rule.

Civiroglu warns that “it is likely that Kurdish members will leave the umbrella group if they realize that the SNC does not have any intention of addressing Kurdish demands.”

Geneva-1 agreement: a basis for talks?

The talks in January are expected to use a previous agreement, known as Geneva-1, as the main framework for negotiations.

However, the stipulations of the Geneva-1 meeting have been hotly disputed since it was held last June. Although concluding with an agreement for the formation of a transitional government and the implementation of a future truce, neither of these things have come to light since then.

Radwan Ziadeh, executive director of the Syrian Centre for Political and Strategic Studies (SCPSS), told AO that he thinks the main aim of the talks in January should be putting into effect Geneva-1, namely setting up a main body for the transition process, releasing political prisoners and opening humanitarian corridors.

This was echoed by Nahas, who added that the future governing body or council will be the “only legitimate power in Syria,” but the SNC member made a crucial point in insisting that “neither Assad nor his officials who are implicit in war crimes and crimes against humanity would be part of the future Syria.”

Seeing Assad go is a prerequisite of a large majority of the opposition. Having the upcoming conference focus only on Geneva-1, then, which offers a solution of transition rather than explicit removal, explains why many opposition groups are defiantly refusing to attend the conference in Switzerland.

“The SNC is very sceptical that any outcomes of the Geneva-2 conference will be enforced,” Nahas continued.

However, Nahas said, there is some room for adjustment: “The council’s position will only change if the facts on the ground change: if prisoners are released, bombings stopped, and so on.”

Similar to Saturday’s meeting in Istanbul, nearly 200 Syrian opposition fighters met recently in Cordova, Spain, to flesh out a unified opposition stance to present to the international community, according to an Ahram-Weekly article by the Syrian journalist Bassel Oudat. Assad’s removal and the trail of his henchmen were heavily pressed at the meeting.

Sayigh, the Syria expert at Carnegie, foresees that the Geneva-1 agreement will fail to garner enough support in the absence of a proper debate on the transitional process.

“On one hand, Geneva-1 is supposed to be the basis of the conference and what will be discussed,” he said. “However, it is clear that the US and Russia have not reached sufficient common ground on their understanding of the substance of transition or the sequencing of it.”

In the absence of a strong and dynamic opposition, Sayigh said, the talks will likely digress into agreeing upon “confidence-building measures” like humanitarian aid and ceasefires, instead of finding thorough political solutions.

In fact, to jumpstart peace talks, Syrian Foreign Minister Walid al-Moualem handed proposals to Moscow on Friday regarding a ceasefire in Aleppo and an offer for a prisoner swap.

US Secretary of State John Kerry claimed the efforts to be a diversionary ploy ahead of the talks.

“Nobody is going to be fooled,” Kerry said, according to AFP.

Nahas is worried about the fact that the regime is still behaving like a juggernaut after nearly three years. Also worrying is the opposition’s distrust of major players in the peace process.

Syria has lost most of its national independence because Assad has pursued a policy of “crushing people” rather than reform and democracy, he said. Such a policy, he argues, has allowed Iran and Hezbollah forces to occupy Syria, which has further complicated future political dialogue and resolution.

Perhaps most distressing is the opposition, though, which is becoming increasingly isolated diplomatically.

It has some international support, he says, especially through the Friends of Syria Group, a diplomatic collective which was formed after Russia and China’s repeated vetoes of UN Security Council resolutions.

“But its trust in others is minimal,” he said.

Sidelined Syrian Kurds Take Geneva II Protest to Twitter

A hashtag calling for a Kurdish delegation at next week’s peace talks became the top trend on Twitter on Thursday and early Friday.

UNITED NATIONS (TRNS) – Activists frustrated with the marginalization of Syrian Kurdish delegates at the upcoming Geneva II peace talks took to Twitter this week, briefly making “#KurdsMustBeInGeneva2″ the number one trending topic worldwide on the social network.

A screenshot captured Friday afternoon in New York shows the hashtag as the second most popular worldwide

In recent months, Syrian Kurds have engaged in fierce battles with both Assad forces and, increasingly, extremist opposition groups such as Jabhat al-Nusra and the al-Qaeda affiliated Islamic State of Iraq and the Levant, in an effort to retain control over their ethnic homeland.

But instead of being invited to the Geneva II conference, Syria’s Kurds were asked to fold their delegation into the single opposition group that was designed to feature the Istanbul-based Syrian National Coalition (SNC).

That decision threatens the viability of any political solution to the three-year civil war, Kurdish policy analyst Mutlu Civiroglu told TRNS by telephone

“In the future, if there is going to be an agreement, how will they implement this agreement in the Kurdistan region of Syria? If Kurds are not there, Geneva is not an agreement.”

Civiroglu described Syrian Kurdistan’s diverse government as a model of compromise for the war-torn country, a vision not articulated by the Assad government, the politically isolated SNC, or the wide array of Islamic militants flooding the battlefield.

The model in Western Kurdistan is “a great example of a future Syria,” Civiroglu said. “The administration is not only composed of Kurds, but Arabs, Armenians and religious minorities.”

While 2013 saw a sharp increase in attacks against religious minorities, including Syria’s Christian population, Civiroglu stressed that Syrian Kurdistan was not characterized by such violence.

In the rest of Syria, “people are beheaded, churches are demolished,” he said. “Not in Syrian Kurdistan.”

With the National Coordination Body (NCB)’s decision on Thursday to skip Geneva II, the very presence of any meaningful opposition groups at the peace conference appears to hinge on the SNC’s decision.

But regardless of the SNC’s final vote on attending Geneva II, the group remains plagued by internal disagreement, drawing into question its political influence and relevance to combatants.

“Meanwhile, the real power on the ground is not recognized.” Civiroglu said.

Asked who started the #KurdsMustBeInGeneva2 hashtag and helped it become the top trend among the social network’s roughly 250 million active users, Civiroglu denied knowing the movement’s creator, saying it was “just the Kurds.”

PYD’s Salih Muslim: We Want American People to Stand with Us

PYD’s Salih Muslim: We are Awaiting an Invitation for Talks with Washington
Leader of the Democratic Union Party (PYD), Salih Muslim.

Salih Muslim, head of the Kurdish Democratic Union Party (PYD) in Syria, says that clashes between his group and jihadi fighters affiliated with al-Qaeda have been on the rise, and appeals to the United States and Europe to understand that they are all facing a common enemy in the Syrian civil war. Muslim recently paid an important visit to Turkey, which has remained deeply suspicious of the PYD for its affiliation with Turkey’s own separatist Kurdistan Workers Party (PKK). He believes that visit may open doors with negotiations with Washington, which so far has remained silent over media reports of Kurdish massacres by jihadi extremists. Here is an edited transcript of his interview with Rudaw:

Rudaw: The American media have covered the fight between Syrian Kurds and the Islamist al-Nusrah front, but the US administration has remained silent. What do you think about this?

  The jihadi groups do not target only Kurds, but also Assyrians, Armenians and other ethnic and religious minorities.  

Salih Muslim: The jihadi groups do not target only Kurds, but also Assyrians, Armenians and other ethnic and religious minorities. But it is only Kurds that are fighting against these jihadist groups in Syria. We fight with them for ourselves and for protecting our people. These attacks are continuing since the beginning of this year, but have been expanding recently. We have so far defeated them and we are fighting to prevent them from controlling new regions. I want the American public and the entire world to know that we are trying to stop these jihadist groups, and we want them to stand with us. These people attack innocent civilians and kill children, women and old people simply because they are Kurds. They issue fatwas that raping Kurdish women and looting their properties is legitimate, after you kill their husbands. This is what happened in Tal Abyad recently. In the Tal Arn and Tal Hasel towns of Aleppo tens of innocent Kurds, most of them children, were massacred. Also, hundreds of other civilians are being kept as hostages by these groups, and their fate is still unknown. This horrible mentality and these heartless crimes should be seen and condemned by everybody. Unfortunately, the United States and Europe have not done anything yet! Russia has recently been very vocal about the vicious crimes against us, but the US and Europe have not even condemned atrocities against civilian Kurds! Why are they ignoring attacks of these al-Qaeda related jihadists? We have so many injured and wounded people who need medicine, but they do not even send us humanitarian aid! Everybody in Syria received international aid, but not us, the Kurds! On the contrary, we are under an embargo from all around and we are trying to live under dire circumstances. We call upon the international community to hear our voice and show their solidarity and support for Kurdish people.

Rudaw: Recently, CIA Deputy Director Michael Morell told the Wall Street Journal that al-Qaeda extremism and civil war in Syria pose the greatest threat to US national security. Even though you are fighting the same groups, why do you think the US remains silent?

  Russia has recently been very vocal about the vicious crimes against us, but the US and Europe have not even condemned atrocities against civilian Kurds! 

Salih Muslim: In my opinion there are some who do not want to see that it is in the interest of Americans to meet with Kurds and get to know them better. As the chairman of the PYD, I have applied twice for a visa to travel to the United States, but they did yet not respond to my request. I wanted to go there so that I can tell American officials about our views, and inform them about the situation in Kurdistan and the rest of Syria. It seems like some people are trying to keep Americans away from us for their own interest; unfortunately, some Rojava Kurds are among these people. Whether those people like it or not, it is we who are fighting against the Jabhat al- Nusrah and other jihadist groups, and trying to stop them. Honestly speaking, I do not know either why American officials are not willing to meet with us. This question needs to be directed to them and especially to those who are at the Syrian desk of the State Department, so that we all know what their problem with the PYD is.

Rudaw: Do you have any problems with or any animosity against the United States?

Salih Muslim: Not at all! Not now, not before! We have never had any animosity against America and the American people. Quite the opposite, we see our future in Western democracy, and we are trying to implement it in our own society. We are trying to apply Western values to our society and further develop our way of life.

Rudaw: After your visit to Turkey, are you expecting a positive shift from Washington? Some believed that the US did not want contact with you because of Turkey. Now that Turkey itself has hosted you, are you expecting an invitation from Washington?

  We are trying to apply Western values to our society and further develop our way of life.  

Salih Muslim: We also thought that because of Turkey’s reaction Americans were not willing to talk with us. After I went to Turkey I shared our views with Turkish officials and told them about our vision. Following our talks we have realized that we think similarly on many points. Some issues had been conveyed to them in a wrong way. In my opinion, those who did not want us to have any contact with Turkey are the same people who are trying to create animosity between the US and the PYD. Rather than hearing from others, it is best to directly talk to someone, because you will understand each other better and you will get the most accurate information. So, yes we are expecting an invitation from Washington to talk to them and tell them what we stand for and what we want.

Rudaw: What would you say to the American people?

Salih Muslim: The United States is the cradle of democracy and the American people support freedom for everyone. (US presidents) Franklin, Roosevelt and others are all known for their support for freedom. Today, we are struggling for our freedom, and we are not far from what American people stand for. When we think about freedom it is America that comes to our minds. There is no doubt that the interests of the American people are not contrary to ours.  Those who attacked the American people are now invading our homes, and attacking Kurdish people. We want American people to stand with us in our fight against those who attacked them, and caused them deep grief.

– See more at: